Niet goed voor de rikketik!

Afgelopen zaterdag moesten wij aantreden tegen it giet oan Cometas, uit Leeuwarden. Die hadden vorige week onze dorpgenoot best flink opgerold dus wij waren gewaarschuwd.

Heerlijk sportavondje is gekomen! Voor de wedstrijd even een beetje de zenuwen wegwerken. Anekdotes over rode kaarten, leidsmannen, nabesprekingen over de trainingen. Altijd een lolletje met Theo. Van zenuwen geen sprake 😉 maar Theo zag het voor de wedstrijd nog niet helemaal zitten. De generale van donderdag was er niet een om over naar huis te schrijven…haha ben ik even blij dat vaak een slechte generale een goede uitvoering betekend. En dat was het vandaag ook. Ik wenste de meiden veel toi, toi voor de wedstrijd! Aan de bak!

Waar de verdediging tijdens de training van donderdag nog heel wat steken liet vallen, stond het vandaag als een huis, naja een muur, naja zeg maar gerust een ijzerengordijn.. het gordijn dat zich KSV mocht noemen.

Vanaf minuut 1 ging het gelijk op. Het waren Jonna en Jacqueline die via prachtige 1 tegen 1 acties de verdediging van Cometas versteld deed staan. 3-3 na ongeveer 6 minuten. In de tussentijd ook 4 gele kaarten, al met al ging het er lekker hard aan toe.

Na ongeveer 7 minuten kwam de keepster van Cometas om de hoek kijken. Zij was op dat moment echt de ware plaaggeest van KSV. Zij stopte echt alle onmogelijke ballen. Het ging van 4-4 naar 4-6 naar 4-8. Veel kansen van KSV werden gemist.

KSV ging rusten met een 4-8 achterstand. In de rust wat puntje op de spreekwoordelijke I gezet. Meiden waren goed gezind, iedereen had geloof in een goede afloop. Tweede helft moest er nog een tandje erbij. En dat deed KSV

Via pegels van Rosina, Jonna en Bibi werd het 7-9 en kroop KSV stukje bij beetje dichterbij. Het ijzerengordijn stond weer sterk en Cometas moest zelfs met 3 vrouwen de aanval aangaan (twee minuten werden rijkelijk gestrooid). KSV hield het toen pot dicht. Via mooie acties van Jonna werd het 9-11. Pff wat een spanning! Elke keer als KSV dichterbij wist te komen, liep Cometas weer ietsje uit. Via Jacqueline en Rosina werd het 14-15! Bijnaaaaaaaaaaaaa!

En daar kam het. Nou zeg maar zij! Onze balkunstenares Brittney die vanaf de achterlijn, inmiddels al half liggend op de grond, de bal met een pegel van zo’n 200km per uur boven in de kruizing wist te plaatsen. Eentje met een goud randje! Later deed ze het nog even dunnetjes over wat een beauty’s!!

Die boezems van mij begonnen flink te fibrilleren. Neeeee, niet die van voren, maar die van het hart. Moan, mijn hartslag ging echt tegen het plafond. Een ritmestoornis was er niets bij, klamme handjes, rode wangen, vingers die door de spastische bewegingen elke druk op de ipad een verkeerde knop raakte….

Herenmina, wat een spanning, zo niet goed voor de ‘zwakke Rikketik’, mening mens was al een aantal keer tegen de vlakte gegaan van de spanning. Ik was van de stress al een aantal ‘kansen’ vergeten op ons digitale net in te voeren.

Elke keer als er een doelpunt viel moesten Britt en ik ons best doen om de ipad door het juigen niet uit ons handen te laten vallen. Zo spannend die laatste paar minuten…. ook nog eens twee minuten om onze oren! Ik had het niet meer. KSV kwam voor met 17-16, nog een paar seconde op de klok…. bam die bal erin! Ik baalde maar wat ook opgelaten en gelukkig!

Wat een dijk van een wedstrijd. Ik ben trots op de meiden! Hard gevochten, zoveel mooie dingen gezien. Ik heb duizend maal genoten.

Met een speciale grote dank aan de E4 en onze mascotte, die ons op de spannende momenten door de wedstrijd hebben weten te blazen!

Met opgeheven hoofd naar volgende week! Wij lusten iedereen rauw!

Gr Nikki

Draak van een pot!

Verslagen schrijven vind ik leuk en elke pot is inspirerend genoeg om wat over te schrijven. Maarja, wat ga je dan voor iets smeuiigs schrijven over die draak van een wedstrijd als die van afgelopen zaterdag. Want ja, daar zat niet al teveel soeps in….

Het enige voordeel dat dan weer wel was dat wij voor het eerst dit seizoen compleet waren. En daar was ik maar al te blij mee! Eindelijk op volle sterkte met ook nog eens sterke aanwas vanuit de jeugd. (Ook wel fijn dat ik op de ‘blessure’ bank wat meer kon ademen, ineens was er genoeg ruimte) Wij konden vandaag de boel een poepje laten ruiken!

Dit keer passeerden Aalsmeer de revue, geteisterd zoals hun coach al aangaf door vele blessures, opgeheven teams, wekenlijks andere samenstellingen. Die info had ons natuurlijk van te voren allang bereikt door geheimen bronnen. Goed genoeg voorbereid weer. Vandaag de opdracht de ploeg niet te onderschatten. Nadat wij vorige week een dijk van een pot speelde tegen Vido kon de flow ons vandaag niet in de steek laten. Aalsmeer moest voor ons vrezen, niets van onderschatting, flink aan de bak was het motto!!

Ondanks dat wij flink aan de bak gingen was er maar een ding wat deze wedstrijd in zich had en dat was de ‘snelheid’ want meine gute, die was echt zo traag als dikke stront door een dunne trechter… nou mensen geloof mij, dat is traaaaaag. Als er een VAR aan deze wedstrijd was toegevoegd (zou soms best geholpen hebben, maar dat terzijde) hoefde sommige beelden niet in slomotion worden afgespeeld. Het tempo bij Aalsmeer lag zo laag, dat ook KSV grotendeels met dit tempo meeging. Soms logisch, maar oh zo zonde…

Het was KSV dat het scherpst aan de wedstrijd begon. Met wat aanmoedegingen en vuvuzela gebrul van de D1 was het Judith die met een flinke draf op het doel van Aalsmeer afstormde. Zij behaalde vandaag zeker haar 200km per uur ‘loopje’, die chick stoof vliegensvlug naar de overkant joh! Via Juud werd het binnen no time 6-2. Toon was meteen gezet, dacht ik. Maar daarna zakte het toch wat in. Via afstandschoten van Rosina, die ze overigens feilloos in het netje prikte en 1 tegen 1 acties van Jonna werd het 11-6. Larissa en Rosina zetten de ruststand op 13-7.

Na rust was het KSV die de dienst uit maakte. Elke aanval van Aaslmeer duurde gemiddeld 3 minuten, ik heb mijzelf opgevroten aan de kant, het leek uren te duren. Zo niet mijn ding!

KSV had de verdediging kaarsrecht staan waardoor Aaslmeer pas na ongeveer 23 minuten het eerste doelpunt van de tweede helft kon maken. KSV was ondertussen gestaag doorgegaan en had ook nog vele 100% kansen gemist. Het stond nu 22-8, door doelpunten van Jackie, Jonna en Jacqueline. Kat in het bakkie! Het hadden er alleen al zeker 30 kunnen zijn.

Via Judith en een pegel van Bibi werd de eindstand op 26-10 gebracht. Echt een draak van een pot, maar ook deze moeten gewonnen worden!

Ik had alleen ondanks het resultaat helaas geen ‘overwinningsgevoel’ zat stiekem met mijn hoofd bij de wedstrijd van volgende week tegen Cometas, want dan mag het uit een ander vaatje getapt worden.

Kom maar door met die snelheid!!

Zaterdag 20.20 tegen Cometas in de Waardergolf. U komt toch ook?

Gr Nikki

Purmereeeeeutel!

De stad, het gehucht, t dorp.. naja iets waar ik in ieder geval niet levend maar ook niet dood gevonden zou willen worden. ‘T is het allemaal net niet.. 3G en 4G valt hier ook van de wereld af…In het pikke donker ergens op een groot industrieterrein is de hal in ieder geval niet te missen. Met grotere letters dan die van de IKEA staat de naam van de hal vermeld. Ook vanuit de ruimte zal het duidelijk zijn geweest waar wij op deze wereldbol ons zaterdagavond begaven.

Aangekomen in de hal, zag het er nieuw uit, enigszins sfeerloos, maar dat vind ik altijd als het publiek op kilometers afstand zit. Dan moesten wij er maar een leuk sfeertje van maken.

Vido, voor ons dit seizoen al bekend. Van een Oefen-trail die iedereen al had verdrongen en voor ons niet het gewenste resultaat met zich mee had gebracht. Wij waren vandaag gebrand om revanche te nemen, en hoe lekker zal dat zijn om dan voor het ecchie de punten mee te nemen. Ik zag het vandaag wel zitten. KSV ging Vido een poepie laten ruiken! En wat voor een, niet een die naar bloementjes rook in ieder geval. Het was er een met vuur en passie! Want het was weer genieten geblazen vandaag.

Nog steeds niet helemaal compleet maar met Sam, Esmee V, Anniek en Britt in de gelederen ging KSV de strijd aan.

Het waren Rosina en Bibi die vanaf minuut één, een paar vuurpeilen op het doel afvuurde. Deze pegels vlogen zo de kruising in… dat begon al lekker, ik zag een paar koppies aan de blauwe kant hun wenkbrauwen optrekken. Ik genoot stiekem van binnen. KSV was vanaf minuut één echt on fire! Het stond daarom ook binnen no time 3-6. Lekkkkkker!

Ook Anniek die na lange blessureleed weer tussen de lijnen was, hmmm smullen haar bewegingen, elke handbal liefhebber zou hiervan genieten! Die bewegingen deden iedereen van Vido het bos in sturen. Ze pakte hierdoor haar doelpuntje mee.

Rosina was op de 7-meter streep lekker op dreef en Jacqueline en Judith tilde de snelheid van de wedstrijd naar een hoog niveau door via de eerste break-outfase de bal op wonderlijke wijze in het netje te plaatsen. 7-12 genieten geblazen.

Via Bibi en Larissa werd het 12-16 bij rust. KSV was in de eerste helft heer en meester. Het speelde met Vido en het bracht mooie aanvallen. Daarnaast stond de verdediging als een huis.

Must om de tweede helft de koppies er goed bij te houden en niet te verslappen.

Via Rosina, Jonna en Judith werd de voorsprong na rust binnen no time uitgebreid na 12-16 werd het snel 13-20! En het hadden er zelfs al 25 kunnen zijn. Er werden in deze fase nog genoeg andere kansen om zeep geholpen. Zoveel werd er nog gemist, paal, lat etc.

Via Sam, Esmee en ‘speedy gonzales’ Juud werd het 17-24. KSV ging steady door en had Vido verdedigend goed onder controle. Zij leken hierna moe gestreden, balverlies, ballen over de zijlijn, KSV strafte dit genadeloos af…

Via Esmee en Brittney werd het 22-30 en ging Vido uit nood zonder keepster spelen. Larissa wist de bal vanaf de andere kant van het veld mooi in het lege doel te plaatsen.

Eindstand 23-34! Lekker potje hoor, KSV bij vlagen heer en meester, genoeg kansen nog gemist dus daar kan aan gewerkt worden. Ik zeg volgende wedstrijd verder waar wij gebleven zijn! KSV is aan!

Nikki

VUVUZeeburg…

Vandaag mochten wij aantreden tegen Zeeburg om 20.05 uur. Met mevrouwtje bijgeloof als deze snapte ik die 5 minuten later beginnen niet hoor. Ik was een klein beetje van de rel… daar ging het bijgeloof.

Aangekomen in onze mooie thuishal was het al lekker warm. Het zwembad was net gesloten en de temperaturen waren hoog opgelopen. Voor onze wedstrijd wist de A jeugd hun winst binnen te slepen. En wij konden dan natuurlijk niet achterblijven…

Helaas nog steeds niet op volle sterkte. Milou (enkel), Bibi (enkel), Jackie(gebroken hand) maar wel met de meiden van de A jeugd in de gelederen.

Voordat de wedstrijd begon mocht ik nog het VIP team van deze week verwelkomen met klappertjes en VuVuzela’s die ik na zaterdagmorgen (WK finale rugby tussen Engeland en Zuid Afrika) al in vele toonhoogtes en riedeltjes had gehoord. De meiden van de E3 wisten op deze dingen ook leuke liederen te blazen. Ik moest er af en toe heel hard om lachen, want er kunnen klanken uit die dingen komen waar je van in een deuk gaat liggen, zo vals, maar zo leuk! Hierdoor zat de sfeer er al wel lekker in. Ik was die 5 minuten later beginnen al snel vergeten 😉 Hoppa aan de bak!

Ik had de goed fluitende leidsman zonder zijn verloren ‘maat’ nog niet gezien of het fluitsignaal klonk al.

Het waren Juud, Larissa en Brittney die lekker aan de wedstrijd begonnen. Met pegels van hoekschoten en een schot vanaf de cirkel stond KSV binnen 4 min 4-2 voor.

Daarna was het de nummer 10 van Zeeburg die KSV een poepje liet ruiken. Via verwoestende schoten op het doel wist zij menig keer Mascha het nakijken te geven. Zo feilloos schoot zij haar ballen binnen. Elke handbalfanaat kon hiervan genieten… maar sssst, het blijft wel de tegenpartij!

KSV moest op de top van haar kunnen spelen om de punten in Heerhugowaard te houden. Via nummertje 10 en 7 werd het 6-8 in Zeeburgs voordeel. Via Jacqueline en nogmaal Judith werd het 8-10. Tempo lag erg hoog. Aan beide kanten werden kansen gemist, veel doelpogingen. Maar weinig doelpunten. Dat ging over en weer.

Via een afstandschot van Rosina ging KSV met 11-13 rusten. Potje van hoog kwaliteit hoor. Ik genoot van alles binnen de lijnen. Hopelijk was de tweede helft net zo smakelijk als de eerste.

Larissa, Juud en Roos hadden in de rust flinke peper in de spreekwoordelijke reet gedouwd. Via hen werd het binnen no time 14-15. Britt en ik konden de administratie nauwelijks behouden… zo snel ging het er aan toe op dat moment. Ping, pong was er niets bij.

De leidsman zonder ‘denkbeeldige vriend’ zal van deze wedstrijd zeker 5 kilo zijn afgevallen, al die meters die hij in een drafje heeft moeten afleggen. Chapo!

Via Brittney en Esmee Vlackx vanaf de cirkel werd het 19-19. Daarna leek KSV moe gestreden.De keepster van Zeeburg pakte als ‘denkbeeldig trekpoppetje’ vele ballen met haar armen. Ik riep het nog een aantal keer, armpjes, beentjes gaan tegelijk de lucht in…. Ze was helaas de hele wedstrijd maar vooral de laatste minuten moeilijk te passeren.

KSV bleef nog wel bij tot 21-21 maar maakte daarna teveel persoonlijke fouten, kansen werden gemist, en die werd genadeloos afgestraft door Zeeburg. KSV moest in Zeeburg haar meerdere erkennen. Zij waren tot aan het eindsignaal het scharp as a knife!

KSV verloor de pot met 22-24.

Wij willen graag alle speelsters van het VIP team E3 bedanken voor de support. Aan jullie heeft het niet gelegen. Helaas heeft de Dames 1 de winst niet binnen kunnen slepen.

Next week, focus aan en door naar Vido!

Gr Nikki

Mokumsfuifje! 

Afgelopen zaterdag mocht KSV aantreden tegen het altijd lastige US uit Mokum. En Ja, als Dames 1 van KSV in Mokum is, moet en zal er een feestje gecrashed worden. Dus gingen wij met dubbele BoB richting de Pijp.Alleen US kon onze feestvreugde nog bederven. De meiden hadden er zin in! Eenmaal aangekomen in de Pijp, parkje-mobile aan waarbij menig bankrekening de kosten nauwelijks kon dekken. Want ja Mokum en parkeren is duuuuuuur. Hopelijk waren al die verloren centen niet voor niets geweest.

Aangekomen in de hal was het een drukte van jewelste. Vanwege een openingsfuif met flowerpowerthema had heel studerend mokum zich gepositioneerd in de kantine. Het eten en wijn en bier vloeide daar rijkelijk. Een afzakkertje na de wedstrijd kon dan ook niet ontbreken. Wij wisten door de drukte nog net iets te nuttigen voordat de wedstrijd begon. Ook konden wij nog even gezellig bij ‘Muis’ haar teampje kijken (dat groen stond haar best, oranje stond haar wel beter).

In de zaal was het zo druk dat er geen ruimte was om fatsoenlijk in te lopen. Met wat Improvisatie skills van de meiden werd de warming-up afgewerkt. 20.15uur op het klokje en daar gingen wij dan. Het was US die het scherpste aan de wedstrijd begon. Via nummer 10 werd het al snel 2-0. Daarna deed Jonna wat terug en trok KSV de stand gelijk 2-2. Via mooie acties van Judith en Fleur werd het 4-4. Ik zag meteen dat dit een moeilijk pot ging worden. KSV moest zo geconcentreerd mogelijk te werk gaan. Roos was iets te geconcentreerd en miste een pingel. De nummer 4 en 10 van US namen het doel van Mascha veelvoudig onder vuur.

Ballen eindigden bijna in Australië maar er werden ook een paar pegels in de kruising geschoten. US liep hierdoor uit naar 7-5. Toen kwam onze Brittney op stoom. Ze wist de bal met een beetje effect zowat vanaf de cornervlag (das knap wat dat heeft handbal niet) het doel in te prikken, smullen geblazen. KSV ging hierdoor rusten met een 7-10 voorsprong.

Zaak om deze flow in de tweede helft vast te houden. Echter kwam KSV na rust niet lekker in haar spel. Hier en daar wat technische fouten en balverlies wat resulteerde in een gelijke stand 10-10. Daarna ging US lekker draaien. Via vele afstand schoten waar KSV geen vat op werd de voorspong uitgebouwt naar 17-15 voorsprong. Lise, stond haar mannentje in de verdediging en beukte in de aanval ook even lekker iedereen op zij. Via Judith en Jacqueline werd het 18-17.

Daaaaaarna kwamen de zenuwslopende minuten. Met nog maar een paar seconde op de klok en een stand van 19-19 heb ik van binnen gevloekt, getiert, gescholden…

19-19. Ik had flink de zeik erin. Een foute wissel door US met keepster en speelster, was voor ieder oog goed te zien. Zelfs een van de leidsmannen zag het in zijn ooghoek gebeuren maar ‘durfte’ het niet aan om de beslissing te nemen omdat zijn compagnon met oogklepjes op nog onderweg was naar de andere kant van het veld, die had helemaal niets gezien.

Hoe dat kon echt geen idee maar het was echt een overduidelijke foute wissel….. Ipv dat US twee minuten kreeg en wij de bal, werd er besloten hier niets mee te doen! Zoooo boos was ik dat ik bijna de ipad in duizend stukjes op de grond had gesmeten. Ook Bibi (helaas geblesseerd) naast mij kookte van binnen!

Met nog maar een paar seconde op de klok en de bal in de handen van US wist KSV een tegentreffer te voorkomen en de 19-19 binnen te slepen. Toch een punt weten te bemachtigen wat op deze avond toch echt het hoogst haalbare was. Wat een knotsgekke rare wedstrijd was dit!

Na de wedstrijd kregen wij van onze trouwe supporters nog iets leuks in de porto gestoken wat ons fuifje in Mokum naar een hoger niveau zou gaan tillen. Bedankt nog daarvoor ;)!

Het werd laat wel 2x 03.00uur, het was gezellig, wij hebben gelachen, wij hadden bijna gevochten (naja Laris) wij hebben veel gedanst, veel gedronken, high fives gegeven met gips, een krokodil betast…. Mokum het was weer een feest om bij je te zijn, afgezien van de centjes die zijn afgeschreven van de bankrekening………..

Next week staat Zeeburg op het programma, met de E3 als VIP team van de week. Wij spelen om 20.05 uur in de Waardergolf. Support altijd welkom.

Nikki

Ksv E2 VIP team bij KSV Dames 1

Dit weekend voor de eerste keer een VIP team voor de wedstrijd van dames 1 KSV . De eer viel aan de E2 , de meiden hadden er zin in en dat was goed te merken! Gewapend met toeters, trommels en klappers maakten ze een hoop kabaal en dat had een positief effect op de dames in het veld.
Ruststand was 18-10, eindstand 33-22??
Na afloop allemaal een KSV cupcake mee naar huis, volgens mij hebben ze genoten en wij van hen!
Bedankt meiden voor alle aanmoedigingen!