Ballen richting de Eiffeltoren

Wij zijn inmiddels al een week verder en het is mij eindelijk gelukt om iets op papier te zetten. Heeft even geduurd omdat na die draak van een wedstrijd ik echt niet wist wat ik erover moest schrijven.
Maar daar is hij dan ……eindelijk!

Na de totale ‘offday’ tegen Zeeburg was het spelbeeld van zaterdag 8 februari niet heel anders. De spreekwoordelijke flow waar KSV in verkeerde is op dit moment ver te zoeken. En dan moet je natuurlijk wedstrijden spelen tegen tegenstanders die je moet kunnen pakken. Domper want helaas was ook zaterdag Vido een stapje te ver.

Het was de dag van de gemiste kansen. Als er 30 kansen om zeep zijn geholpen dan overdrijf ik echt niet. Laat staan dat kleine beetje geluk wat je vaak nodig hebt, ook die was niet aanwezig.

KSV begon de wedstrijd met een halfgare selectie. Judith kon niet op volle 100% presteren vanwege een rugblessure en Larissa speelde helemaal niet mee wegens ribklachten. Nou die twee, die miste je echt. Dat gevuur vreet dat hadden wij vandaag echt nodig.

Onder luid gejuich van de geweldige clubloten verkopers en de ‘Topper der verkopers’ Femke Balder (F5) als pupil van de week ging KSV de wedstrijd aan. Femke mocht de bal op het doel van Vido afvuren en wist mooi te scoren. Ze had aardig wat zenuwen voor deze unieke gebeurtenis en hierdoor bleef ze maar kletsen op de bank… Ik vond het super gezellig. Die gesprekken met kinderen, ze zijn zo goudeerlijk. Ik heb slap gelegen van het lachen.

KSV begon voortvarend aan de wedstrijd. Via penalty’s van Roos kon KSV tot de 4-4 Vido nog redelijk bijbenen. Daarna was het nummer 24 die de pingels aan de kant van Vido wist te verzilveren.
Daarna werd het hard tegen hard in het veld. De sfeer bracht dat niet ten goede, het werd wat grimmiger. En het was maar goed dat Brittney redelijk stoom kon afblazen anders had zij haar persoontje met 1 vinger onder het afvalt geschoffeld. Ik had haar daarin nog gelijk gegeven ook.

Het geblèr aan de kant deed ieders trommelvliezen rinkelen. Ook dat was niet bevorderlijk voor de sfeer en de leidsvrouwen gingen hier ook niet echt lekker op. Ik snap wel dat Femke de tweede helft lekker bij haar moeder en vriendinnen op de tribune is gaan zitten… ook haar trommelvliezen werden dankzij onze bank flink getest.

KSV ging rusten met een 7-10 achterstand. De meiden deden echt flink hun best maar op alle fronten schoot het tekort. Het kwam er dan ook na rust totaal niet uit. En ja, dat is toch een partij frustrerend. Systemen liepen niet goed. Sommige ballen werden richting de Eiffeltoren gesmeten, zo hoog gingen ze over of naast. KSV had het niet vandaag. Judith en Brittney kwamen in de tweede helft nog even op stoom hierdoor werd 12-16. Via Anniek begon KSV wat meer te draaien. Zij scoorde maar liefst 3x achter elkaar KSV kwam stukjes dichterbij 17-20. Helaas was er te weinig tijd om een slotoffensief eruit te persen. Via Jacqueline werd het 18-22. Een zure nederlaag. Daar gaan belangrijke punten.

Tijd voor even twee weken rust. Hopelijk dat alles blessures en pijntjes hierdoor verdwijnen en wij 1 maart met een volle fitte selectie de punten uit Aalsmeer mee kunnen nemen naar Heerhugowaard. Want het wordt wel weer een keer tijd om te winnen!

Kansloze missie

Tjaaaaa, dat is het eerste wat er in mij opkomt als ik aan afgelopen zaterdag denk.

Tja, wat schrijf je dan voor iets smeuiig over deze wedstrijd.

Wij waren toch vrijwel kansloos, Zeeburg was een brug te ver. Ze waren vele maatjes beter.

Tja, daar doe je niet zo heel veel aan. KSV was nergens te zoeken die dag. Geen klein beetje geluk, geen ballen die werden gekilled. Ik doop deze dag om als een totale off day.

En Tja, daar doe je niet zo heel veel aan. Snel vergeten en weer door! De enige remedy na afgelopen zaterdag.

Zeeburg, naar mijn mening de beste ploeg uit hoofdklasse E liet ons even een poepie ruiken zeg. Wij werden dan ook met de grond gelijk gemaakt. Gelukkig spreekwoordelijk want op deze vloer had je niet lekker gelegen hoor. Hadden wij menig speelster naar het brandwonden centrum kunnen sturen. Zo niet chil een houte vloer en geen kniebeschermers :(.

Maar dat ter zijde, dat was niet de reden van onze totale offday.

Tja als wij hadden geweten waaraan dit wel lag hadden wij dit natuurlijk ter plekke opgelost of anders uitgevoerd. Maar ik denk dat Zeeburg vandaag gewoon een klasse beter was. Dus zoveel verandering kon er ook niet worden aangebracht.

Eigenlijk vanaf het begin signaal voerde zij de boventoon. En stonden dan ook binnen no time 5-0 voor. Als ik zeg binnen no time betekende dit ook echt binnen no time. Twee keer knipperen met je ogen of de bal lag al verstopt in het net achter Mascha. Zo snel beukte ze door de verdediging heen en KSV had hier in de beginfase echt geen antwoord op. Het liet zich overrompelen. Zeeburg liep zelfs uit naar een 8-2 voorsprong. Daarna deden Juud, Bibi en Brittney was terug en kon KSV gaan rusten met een schaamende 13-6 achterstand.

Na rust zag het wedstrijd beeld er niet gek veel anders uit. Het was nog steeds Zeeburg die heer en meester was in het veld. KSV werd regelmatig door breaks overlopen en de twee minuten werden ook als zoete broodjes over de toonbank gesmeten. Het was het niet vandaag. Totale off day. Snel vergeten en weer door. KSV verloor de wedstrijd met 27-16….

Tja, niet echt leuk om mee thuis te komen. Morgen maar weer uit een ander vaatje tappen. Hopelijk houden wij de punten in huis.

En doooooooor!

Verloren van de eeuwige student

Na de overwinning van vorige week tegen VVW mochten wij zaterdag aantreden tegen het altijd lastige US.

In de eerste plaats lastig omdat wij dezelfde aantal punten delen op papier. En in de tweede plaats een lastige omdat je nooit weet welke student met een bulk aan studieschuld de contributie voor een jaartje handbal nog uit de portomonee kan tikken. Je weet maar nooit welke student ze nu weer hebben opgetrommeld. Altijd weer een verassing.

Bij binnenkomst in de Waardergolf zag ik gelukkig wel wat bekende gezichten.

Bij ons was het wel lekker duidelijk wie er vandaag op het wedstrijdformulier stonden. KSV ging de strijd enigsinds gehavend tegemoed. Rosina op skivakantie en Jonna beleeft op dit moment haar Zuid-Amerikaanse droom.

Maar gelukkig was zo’n beetje de helft van de getalenteerde A-jeugd opgetrommeld om de honeurs waar te nemen en US een poepie te laten ruiken. Precies dat, deden ze met verve!

Onder toeziend oog van de goedgemutste intrem-speaker en het gejuich en geblaas (van het vipteam) klonk het begin signaal.

Het was KSV die het scherpste aan de wedstrijd begon. Via 3 pegels van Bibi en een mooi doelpunt van Jackie stond KSV met 4-2 voor. Daarna was het de linkeropbouw van US die het op haar heupen kreeg en te makkelijk tot scoren kwam. US dichte het gat en stond zelfs op voorsprong. Van 4-2 ging het binnen no time naar 8-10. Maar KSV liet zich niet zo snel van de wijs brengen. Via snelle breaks van Judith en Brittney werd het 10-10 . Daarna waren de studenten weer aan zet. KSV ging rusten met een kleine achterstand.

Koppies in de rust allemaal dezelfde kant op. De drive moest erin blijven. KSV kwam echter niet zo sterk terug uit de kleedkamer. Het moest een aantal keer aan de spreekwoordelijke noodrem trekken wat werd beloond met 2 minuten tijdstraffen. US kon hiervan profiteren en doorgaan met scoren. Van 10-13 liep het uit naar 12-18. Dat hadden wij niet afgesproken. Genoeg kansen hadden wij wel gehad alleen werden deze slecht of nauwelijks verzilverd. Via Judith en Jacqueline die op dat moment omgedoopt werden als penalty killers werd het 16-19 en kroop KSV weer iets dichterbij. Maarja, daar was de opbouwster weer….. 20-23 met een laaste slotoffensief kon KSV de boel niet meer bolwerken. Helaas verloren met 21-24.. zuur verloren punten dat wel!

Op naar zaterdag. Dan wacht ons een zware pot tegen de nu ‘nummero uno’ van de competitie genaamd Zeeburg, altijd lastig….

Strijders

Er gaat maar een gedachte door mijn hoofd. F* Wereldkampioen. Is het verstandig om na deze geweldige WK-finale het verslag te schrijven van afgelopen zaterdag. Natuurlijk niet, wij vallen totaal in het niets bij deze uitzonderlijke van wereldklasse prestatie. Maar het zal onze sfeerloze wedstrijd wel wat smeuïgheid meegeven. Die adrenaline, daar kan ik vast wat moois van breien. Dus bring it on!

En daar dwaalt mijn gedachte weer, daar naar het verre Japan. Mijne gute! Dat was mij een zondagmiddagje wel zeg. Pff, 60 minuten lang een hartslag op 180. Mixt emoties, wat een pot. Ik had het niet meer!. Die laatste minuut, die allesbeslissende minuut… balonthouding, kans ontnomen, een rode kaart. Ik heb de scheidsen van kant gemaakt, wilde ze uit de TV trekken. Ik heb ze uitgescholden, ik heb geschreeuwd en dat met man en macht: PENALTY!!!!, die moet een PENALTY zijn! (lees artikel 8.10c van IHF, nog maar is even haarfijn door) ik kreeg een kleine déja vu naar zaterdag… dwaal!

En dan, zo nuchter als Groningers zijn, die Lois! Ga er maar aan staan, zo spannend. Ik was bijna net al de heer van der Vaart buiten gaan staan, kon niet meer kijken! En BAM! Daar ging ie! One shot, one opportunity… gewoon WERELDKAMPIOEN.

Wat een wedstrijd. Een van wereldklasse. Stiekem voelen wij ons als Nederlander ook een klein beetje Wereldkampioen. Hulde aan de meiden die hiervoor alles hebben moeten laten, hiervoor hebben moeten vechten, vaak genoeg zo dichtbij zaten. Ze hebben het gewoon geflikt. En zij hebben handbal weer even flink op de kaart gezet. Niemand kan meer om die meiden heen. In een klap mijn heldinnen van 2019!

Mijn persoontje is trots. Trots dat ik op een veel lager niveau, dat wel, deel mag nemen aan het mooiste spelletje van de hele wereld. En trots dat ik getuigen ben geweest van deze historische overwinning. Tranen met tuiten, stem als schuurpapier, man o man zo knap. Elk sportliefhebber moet hiervan hebben genoten.

Ik hoop en denkt dat dit zal zorgen voor nieuwe aanwas bij vele dorpsclubjes in heel Nederland. En wie wil er nou niet beginnen in dezelfde kleuren als ‘het Oranje’ en als kleine Tess, de nieuwe Lois of spelen met dezelfde weergaloze speelstijl als Estavana, dat wil toch iedereen. Dromen kan altijd! Dan maar bij KSV, je moet toch ergens beginnen ;). Pff, sta nog te trillen op mijn benen. Die was GOUDS!

Zooo, en dan nu door naar die van ons. Want dit was natuurlijk never nooit niet van wereldklasse maar wel een partijtje spannend. In een spiegelgladde hal, hadden wij van te voren heerlijk wat Pasta genuttigd die met liefde werd verzorgd door Theo & co. Met volle, en halfvolle buikjes gingen wij de wedstrijd tegemoet. KSV begon niet al te sterk aan de wedstrijd. Het liet zich tot 4x toe overrompelen door de snelheid van Meervogels. Daarna trokken Rosina en Judith aan de noodrem. Via snelle tegenaanvallen werd het 6-3. En wist Rosina ook nog een aantal pingels te verzilveren. KSV kroop van een 4-1 achterstand naar 6-5. Via afstandsschoten en 1 tegen 1 acties van Bibi kwam KSV op gelijke hoogte 8-8. De verdediging ging steeds beter draaien. En ook Mascha stond op dat moment als een huis. KSV een Meervogels waren flink aan elkaar gewaagd. Het ging dat ook rusten met een gelijke stand 9-9.

Tweede helft zaak om niet te verslappen. Gewoon volle bak erin. Echter bracht KSV direct na rust veel te weinig. Het leek angstig elke aanval in te gaan, waardoor er teveel balverlies werd geleden. Meervogels liep hierdoor binnen no uit naar 13-9. Zo ongelofelijk zonde. Flink wat onnodige 2 minuten om ons oren, maar KSV gaf niet op. Vocht zich als leeuwinnen terug in de wedstrijd. Via Brittney en Jacqueline werd het 18-15. Jaaaa, daar waren wij weer! Ik zag het weer helemaal zitten, de flow was weer aanwezig en nou doorpakken nu! Bij een stand van 19-15 KSV Meervogels van scoren af te houden en tot 19-18 te komen. En ja, daar was hij dan. Die allesbeslissende laatste 30 seconde, die regel 8.11c IHF, ik had het in mijn spelregels al meerder malen voorbij zien komen, onze leidsman helaas niet. Een grove onrechtmatige overtreding in de laatste minuut (30 sec) van de wedstrijd resulteert in een rode kaart en penalty voor de andere ploeg. Nou, deze kwam echt van de zijkant, er werd een scoringskans ontnomen…… Damn was dit dan echt het thema van het weekend. Bij ons natuurlijk met miljoen keer minder impact als bij de Oranje dames… maar he! Regels zijn regels. Ik had graag willen zien met welke stalen zenuwen nuchtere Roos deze bal op het doel zou hebben afgevuurd. Helaas, er werd niets in gezien. 19-18 in voordeel van Meervogels… dat was een partijtje balen.

Lieve trouwe supporters van alle soorten en maten, wij willen jullie namens de gehele selectie bedanken voor de support in de eerste helft van het seizoen. Wij wensen jullie alle dan ook een gezond en sportief 2020 en hopen dat jullie in het nieuwe jaar ons wat meer keer naar de overwinning mogen schreeuwen…..

haha NEDERLAND IS GEWOON WERELDKAMPIOEN!

Niet goed voor de rikketik!

Afgelopen zaterdag moesten wij aantreden tegen it giet oan Cometas, uit Leeuwarden. Die hadden vorige week onze dorpgenoot best flink opgerold dus wij waren gewaarschuwd.

Heerlijk sportavondje is gekomen! Voor de wedstrijd even een beetje de zenuwen wegwerken. Anekdotes over rode kaarten, leidsmannen, nabesprekingen over de trainingen. Altijd een lolletje met Theo. Van zenuwen geen sprake 😉 maar Theo zag het voor de wedstrijd nog niet helemaal zitten. De generale van donderdag was er niet een om over naar huis te schrijven…haha ben ik even blij dat vaak een slechte generale een goede uitvoering betekend. En dat was het vandaag ook. Ik wenste de meiden veel toi, toi voor de wedstrijd! Aan de bak!

Waar de verdediging tijdens de training van donderdag nog heel wat steken liet vallen, stond het vandaag als een huis, naja een muur, naja zeg maar gerust een ijzerengordijn.. het gordijn dat zich KSV mocht noemen.

Vanaf minuut 1 ging het gelijk op. Het waren Jonna en Jacqueline die via prachtige 1 tegen 1 acties de verdediging van Cometas versteld deed staan. 3-3 na ongeveer 6 minuten. In de tussentijd ook 4 gele kaarten, al met al ging het er lekker hard aan toe.

Na ongeveer 7 minuten kwam de keepster van Cometas om de hoek kijken. Zij was op dat moment echt de ware plaaggeest van KSV. Zij stopte echt alle onmogelijke ballen. Het ging van 4-4 naar 4-6 naar 4-8. Veel kansen van KSV werden gemist.

KSV ging rusten met een 4-8 achterstand. In de rust wat puntje op de spreekwoordelijke I gezet. Meiden waren goed gezind, iedereen had geloof in een goede afloop. Tweede helft moest er nog een tandje erbij. En dat deed KSV

Via pegels van Rosina, Jonna en Bibi werd het 7-9 en kroop KSV stukje bij beetje dichterbij. Het ijzerengordijn stond weer sterk en Cometas moest zelfs met 3 vrouwen de aanval aangaan (twee minuten werden rijkelijk gestrooid). KSV hield het toen pot dicht. Via mooie acties van Jonna werd het 9-11. Pff wat een spanning! Elke keer als KSV dichterbij wist te komen, liep Cometas weer ietsje uit. Via Jacqueline en Rosina werd het 14-15! Bijnaaaaaaaaaaaaa!

En daar kam het. Nou zeg maar zij! Onze balkunstenares Brittney die vanaf de achterlijn, inmiddels al half liggend op de grond, de bal met een pegel van zo’n 200km per uur boven in de kruizing wist te plaatsen. Eentje met een goud randje! Later deed ze het nog even dunnetjes over wat een beauty’s!!

Die boezems van mij begonnen flink te fibrilleren. Neeeee, niet die van voren, maar die van het hart. Moan, mijn hartslag ging echt tegen het plafond. Een ritmestoornis was er niets bij, klamme handjes, rode wangen, vingers die door de spastische bewegingen elke druk op de ipad een verkeerde knop raakte….

Herenmina, wat een spanning, zo niet goed voor de ‘zwakke Rikketik’, mening mens was al een aantal keer tegen de vlakte gegaan van de spanning. Ik was van de stress al een aantal ‘kansen’ vergeten op ons digitale net in te voeren.

Elke keer als er een doelpunt viel moesten Britt en ik ons best doen om de ipad door het juigen niet uit ons handen te laten vallen. Zo spannend die laatste paar minuten…. ook nog eens twee minuten om onze oren! Ik had het niet meer. KSV kwam voor met 17-16, nog een paar seconde op de klok…. bam die bal erin! Ik baalde maar wat ook opgelaten en gelukkig!

Wat een dijk van een wedstrijd. Ik ben trots op de meiden! Hard gevochten, zoveel mooie dingen gezien. Ik heb duizend maal genoten.

Met een speciale grote dank aan de E4 en onze mascotte, die ons op de spannende momenten door de wedstrijd hebben weten te blazen!

Met opgeheven hoofd naar volgende week! Wij lusten iedereen rauw!

Gr Nikki