Hoe krijg je 11 vrouwen stil?


Naar dat antwoord was de KNVB naarstig op zoek gisteravond 😉
(Heeft trouwens echt niemand van KSV hen verteld dat de kantine op een handbalavond niet echt een geschikte trainingslocatie is?😇)
 
En wij, wij hebben het echt geprobeerd, maar ja, wat wil je: 11 dames die net hun 1e thuiswedstrijd hebben gespeeld voor eigen publiek (waarschijnlijk ook de enige keer met publiek ;-)).
En wat voor wedstrijd!
Een wedstrijd die veel meer sportiviteit en positiviteit bracht.
Een wedstrijd waarin wij een flitsende start maakten en nu ook weten hoe het voelt om op voorsprong te staan. (Dat smaakt trouwens naar meer!)
Een wedstrijd waarin wij ons doelpuntenrecord hebben verbroken…een wedstrijd waarin wij toch een behoorlijk aantal minder tegendoelpunten hebben geïncasseerd. Een wedstrijd waarin wij toch ook vorderingen hebben gezien ten opzichte van vorige week.
Natuurlijk valt er nog genoeg te verbeteren. Daar gaan we ook voor!
En kijken we nu al, ondanks alle spierpijnen die zich vandaag openbaren, al uit naar de volgende wedstrijd. Waarin wij onszelf nieuwe doelen zullen stellen en er weer vol voor zullen gaan!
En als het publiek volgend jaar weer eens komt kijken zullen ze zien, dat wij ook uiteindelijk als winnaars van het veld kunnen stappen! ;-)💪🏼

Recreanten 3: Een memorabel moment!

Maandagavond 3 april was het dan eindelijk zover. Na 3 weken trainen, onder leiding van Jessica en Cora én een oefenpartij was het nu toch echt tijd voor het echte werk!
Goedlachs, gemotiveerd en gezellig kwamen we allen aan op de afgesproken verzamelplek om 19.00 zodat we konden carpoolen naar het altijd pittoreske😜 Andijk. Een aardig stukje karren dus vooraf, maar dat mocht de pret zeker niet drukken.
Aangekomen en eindelijk een kleedkamer te hebben gevonden hijsen we ons voor het eerst in het oranje. Speciaal gevoel hoor!
Warmlopen, rekken, strekken, tegenstanders even van een afstandje bekijken en dan klinkt het fluitje van de scheidsrechter…We gaan nu echt van start!
Met een lach van oor tot oor, maar ook met gedrevenheid beginnen wij aan onze missie. Al snel kijken we naar een achterstand, maar de lol blijven we in het spel houden. De aanmoedigingen en de aanwijzingen vanuit de dug-out bereiken ons op het veld en zo vallen toch ook de eerste doelpunten voor ons!
In de rust kregen we van Cora (die ons voorlopig als haar projectje heeft gebombardeerd😉) opdrachten mee voor de tweede helft. En zo gehoorzaam als we -altijd-  zijn voeren we deze tot in de puntjes uit. En weten we zelfs onze score te verdubbelen!
De pogingen om die lach van onze gezichten af te halen door te tegenpartij, (klappen in het gezicht, “vriendelijke” blikken, “gezellige” opmerkingen en doelpunten) mislukten faliekant.
Resultaat, wij juichend na afloop elkaar high-fiven en gevoel van trots wat wij in zo’n korte tijd hebben neergezet.
De kop is er af!
Nu op naar volgende week! Een thuiswedstrijd, met ongetwijfeld wat publiek langs de zijlijn gaan we op voor onze volgende missie!

 

En dan maken we er een nog gezelligere 3e helft van! (*zonder roepende roze koeken, maar zet wel wijn alvast koud*😉)