D-Day

Derby dag. De dag dat dit seizoen al extreem vroeg mocht komen, en een dag die je altijd maar dan ook altijd wilt winnen. (Dat wil ik elke wedstrijd hoor) maar deze winnen is altijd lekker!

‘T Brengt altijd de nodige spanning met zich mee zo een derby! Meestal gaat KSV hier hard op! Het mocht helaas vandaag niet baten. Het was Tornado dat terrecht aan het langste eind trok en er met de winst van doorging!

Het was wel KSV dat het beste aan start van de wedstrijd stond. De nodige zenuwen werden het beste onderdrukt, mn meiden oogde fris.

Via de sterk spelende Jacqueline en Jonna kwam KSV 1-3 voor. Daarna begon het ook bij Tornado te draaien. Tornado klom tot gelijke hoogte 4-4 door Cindy die denk ik de helft van de doelpunten aan Tornado kant voor haar rekening nam.

KSV en Tornado waren daarna in evenwicht en klommen niet ver van elkaar weg. Van 8-8 naar 9-9 naar 10-10. Niemand pakte echt de voorsprong. Jonna was een partijtje op dreef aan de kant van KSV en wist met haar paserende beweging de verdediging van Tornado meerdere malen het bos in te sturen.

Maar daarna kende KSV een mindere periode. Het zakte wat in, maakte wat ‘technische’ fouten en moest rusten met een 15-12 achterstand.

Wel een mooie pot voor t oog van het publiek. Spannend potje tussen twee rivalen die het beste in elkaar naar boven haalde. Ik zat in ieder geval te smullen met soms een hartslag die bijna de 220 slagen per minuut aantikte. Want af en toe was het ook rete spannend zeg!

Jonna liet zich meteen na rust ook weer gelden en bracht KSV binnen no time op gelijke hoogte. Die spreekwoordelijke peper in de reet, werkte bij KSV als een tierelier! Binnen 3 minuten stond het 16-16.

Daarna kende KSV een mindere periode. Er kwamen wat 2 minuten tijdstraffen, ballen kwamen niet goed aan, er werden wat fouten gemaakt. Al met al was KSV redelijk leeg gestreden. Jackie had ondertussen nog ergens een flinke bobbel op haar knokkel gefabriceerd wat achteraf een handbreuk bleek te zijn, balen komende weken uitgeschakeld.

Tornado wist bij 21-18 naar 24-20 te lopen en er daarna terecht met de winst er van door te gaan 26-21. Ik heb mij zelf nog even lopen opvreten, zo slecht kan ik tegen mijn verlies. Maar ik heb zoveel goede dingen gezien. Het oude vertrouwde KSV was weer even terug. Dat beloofd wat als wij eindelijk een keer compleet zullen zijn.

Deze is voor Nico

Die overigens, eerlijk zoals hij was, gezegd zou hebben dat deze wedstrijd vele malen beter had gekund. Nik, dit leek in t begin nergens op zou hij gezegd hebben, dat mag tweede helft beter. Ik ben dan ook blij dat wij hem winnend hebben kunnen afsluiten. De meiden hebben hier in ieder geval hard voor gevochten! Heb een sterk staaltje vechtlust gezien.

Seizoen 2019/2020! Lets get ready to rumble…….Zaterdag 28 seppie was het dan zover. Wel even weer inkomen hoor! Voor de wedstrijd lopen klooien met het wedstrijdformulier, wat resulteerde in ‘volledig mond houden op de bank’ aldus de leidsvrouwen en tja, laat dat nou niet mijn sterkste punt zijn. Was ik blij dat Theo zich vandaag flink liet opwinden, haha!

Helaas niet compleet aan het seizoen kunnen beginnen, vandaag zonder Milou (enkel) en Larissa (amandelen). Maar gelukkig met Esmee, Sam, Britt en Fleur in de gelederen.

Iedereen volledig in het nieuw gestoken door de sponsoren. Wij zagen er flink gelikt, intimidered en toch levensgevaarlijk uit als je het mij vraagt. Hierin hadden wij 1000 streepje voor op de tegenpartij.

Het was alleen Valken dat levensgevaarlijk uit de startblokken kwam. Het fluitsignaal had nog maar net geklonken of het stond al 0-2 voor Valken. Roos moest aan de noodrem trekken en pakte eigenlijk meteen al een gele kaart. Wij waren gewaarschuwd dat het er hard aan toe moest gaan om Valken af te stoppen, de beuk moest erin. Via Judith en Jonna kreeg KSV wat dichterbij 4-6. Daarna liet KSV zich flink overrompelen. De nummer 9 van Valken was lekker op schot en ook de cirkel kon bij wijze van prijs schieten. Alle afvallende ballen waren voor Valken en KSV had hier geen antwoord op. Het was veel te lief, van die beuk die erin moest kwam weinig terecht. Gelukkig kreeg Jonna het op haar heupen en kwam een paar keer via mooie 1 tegen 1 acties tot scoren 7-9 in het voordeel van Valken. Fleur werd door een ongelukkige overtreding naar de kant gestuurd en in ondertal wist KSV zich goed staande te houden. Via Jackie, Jacqueline en Judith… ik hoor het u denken, en ja de vrouwelijke versie van de 3J’s kregen er vertrouwen in en wiste alle 3 op mooie wijze te scoren wat resulteerde in een gelijke stand van 11-11. De doelpunten kwamen kort naar elkaar, Valken wist wederom makkelijk door de verdediging heen te denderen. KSV was het hier even kwijt en Valken kon met een 12-15 voorsprong in de kleedkamer gaan rusten.

KSV kwam wat slapjes uit te kleedkamer. Valken wist op slingse wijze 2 penaltys eruit te slepen. Deze werden prima verzilverd door de nummer 9. Van 12-15 werd het 13-17 voordat KSV echt terug begon te vechten. Dit leek echt een eeuwigheid te duren. Mascha wist Judith goed te vinden, en via Fleur en Rosina kwam KSV op gelijke hoogte 17-17. Ik keek nog even naar de klok, KSV kwam zelfs voor 18-17 met nog 17 minuten te gaan…. nou dat waren de langste 17 zenuwslopende minuten ever… had Britt op de bank al een paar keer flink geknepen, zweethandjes allom. Waarom moesten de meiden het zo spannend maken, waarom kon Valken gemakkelijk de verdediging uitspelen? Geen idee maar zonde was het wel! KSV moest deze wedstrijd echt naar zich toe trekken. Met een beetje ‘hulp van boven’ ging KSV beter draaien. Voornamelijk Jackie en Judith hadden nog wat strijdlust over. Via twee breaks en een mooie 1 tegen 1 actie van Jackie kwam KSV met nog 5 minuten te gaan op een 21-20 voorsprong. En deed Roos nog even een duid in het zakje door een pegel in de kruizing te plaatsen. Deze punten konden in de tas uiteindelijk won KSV 24-22. Gestreden met zijn alle en zo de punten binnen gehaald.

Deze week volle bak gaan! Dan staat de derby tussen KSV en Tornado op de planning. Laten wij hopen dat wij ‘met een beetje geluk van boven’ het publiek een mooie pot voor schotelen.

Deze was voor Nico!

Dames 1 neemt 1 punt mee naar huis.

Ja Ja daar is ze weer, terug van weggeweest. Wat ziezo het motto van de selectie van dit seizoen is. Oude rotten vergaan niet 😉 zag ik al!

In 2019 is het ‘ik stop met handbal’ het nieuwe ik ben er gewoon nog hoor. En zo mag ik er ook aan geloven.

Bij binnenkomst nog een grote mond: Ik schrijf alleen een verslag wanneer er vandaag gewonnen wordt (Misschien dat er ooit een keer naar mij geluisterd word). Maar helaas, stom gelijkspelletje, met naar mij mening toch een verloren punt ipv een gewonnen punt, ZONDE!

Dat liep dus vandaag even anders, maar ja ik ben de beroerdste niet.

Dus daar komt ie dan,
De wedstrijd begon voor de supporters koud. Hal 2. Lijkt op een oude veilinghal, kil, koud en er is geen reed te beleven. Gelukkig was het KSV die met een krappe selectie het zonnetje liet schijnen.
Het was Britney die de keepster meerdere malen het nakijken gaf middels mooie pan-en-kaas! Die zaten er ff lekker in! Wat een pegels.
KSV kwam hierdoor binnen no time op 1-4 voorsprong. Daarna zakte het wat terug. De nummer 14 van Aalsmeer kreeg het op haar heupen en prikte achter elkaar ballen in het netje achter Brenda. Na nauwelijks 7 minuten te hebben gespeeld stond het 6-6. Vet balen dit, niemand had hier een antwoord op en ik zag aan alles dat het geen makkelijk wedstrijdje zou worden. Maar wat wil je met amper een anderhalve man en een paardenkop op de bank aan de kant van KSV tegen een leger aan leeuwinnen van Aalsmeer. Deze strijd was gedoemd om te mislukken.

KSV moest vanaf toen alle zeilen bijzetten. En dat deed het gelukkig ook. Via Judith die voor mij verassend (ik moest echt ff twee keer kijken, maar het misstond haar niet) op de opbouw haar mannetje stond en Jorien die weer van die ouderwetse ballen erin wist te prikken pakte KSV een 8-9 voorsprong. Oude rotten vergaan niet!
Via Jacqueline en Jorien werd het 12-12. Het was Juud die de ruststand op 12-13 bracht via een mooie situatie, die ik voor dit verslag wat ga verheerlijken. Brenda gooide een break (met hars) iets te ver naar voren (sorry bren, meestal zijn ze perfect) Juud sprinten met 130 km per uur achter de bal aan en ik zag de bal al op het achterhoofd van de tegenstander in de handen van Judith belanden (ja je verzint het niet, het had zo leuk geweest als dit gebeurd was). Hoe ze het voor elkaar kreeg maar half vloerend op de grond wist ze toch de bal ‘tussen de beentjes’ van de keepster te prikken. Echt een toverbal zo mooi. Dat was genieten. Ik droomde nog even weg! En fuuuuuuuuuuuuuuut daar was het rust. Domper, te kort genoten.

Of zouden wij de tweede helft nog meer van dit soort dingen voorgeschoteld krijgen? Ik hoopte het voorzichtig want ja je weet het nooit met anderhalve man, paardenkop en een legioen aan leeuwinnen….

Na rust was KSV het even kwijt. Van 12-13 werd het binnen no time 14-13. Gelukkig herpakte KSV zich snel. Via Jonna, Judith en nog zo een oude rot in het vak genaamd Mandy kwam KSV weer op een voorsprong 15-16. Er werd voor elke punt gestreden. De verdediging van KSV stond niet helemaal op orde en meerdere waren door de ander halve man en paardenkop leeg gestreden. Met zeker nog 5 minuten op de klok ging het tempo wat omlaag. KSV kwam op een 20-22 voorsprong en verzuimde in de aanval de marge te vergroten naar 3. In plaats daar van kwamen de leeuwinnen van Aalsmeer dichterbij en sloopte de foutjes aan de kant van KSV erin. Moe gestreden kon KSV niet voorkomen dat Aalsmeer net voor tijd de gelijkmaker in het doel planten. Zo, enorm zonde…

Gelijkspel wat voelde als een punt verloren. Dat zijn de gene die je snel wil vergeten..

Oproep aan alle oude rotten! Handbal hoef je niet te missen, gewoon weer lekker terugkomen 😉…………

Dames 1 doet zich zelf te kort

Na enkele weken met wisselvallig handbal mocht dames 1 aan treden tegen SEW.

Zonder de geblesseerde Kim en Milou kon coach Sandra haar selectie volledig maken met Jorien (clubliefde bestaat nog) en de talentvolle A1 speelster Jacky. Vanaf de eerste minuut liet KSV zien dat er wel degelijk strijdlust in het team zit. De dames speelden vol inzet in de verdediging en aanvallend werden er gaten die SEW liet vallen benut. De wedstrijd ging gelijk op, steeds 1 punt verschil, om en om. SEW speelde de eerste helft snelle break outs maar deze werden tijdig een halt toe geroepen. Ook KSV was met de combo Brenda/ Judith vaak gevaarlijk en doeltreffend en waren Bibi en Jorna van afstand op schot. Larissa en Jaqueline vochten als tijgers tot onvrede van SEW. Britney liet tegen haar oude club zien dat ze nog steeds dreigend kan zijn en scoorde enkele mooie goals. Na een gelijke ruststand werd de druk bij beide ploegen groter, steeds had SEW 1 goal voorsprong en kon KSV steeds het gat dichten. De spanning was om te snijden, deze wedstrijd kon alle kanten op gaan. Helaas werd de KSV schotkracht minder(enkele pingels werden gemist) en ontbrak het aan overtuiging en rust om de wedstrijd te doen kantelen. Jacky maakte nog een mooie goal en zo stonden voor het eerst dit seizoen alle speelsters op het score formulier. Met nog enkele minuten op de klok raakte KSV het houtwerk, werd weer een pingel gemist en kon SEW met enkele slimme en sterke afstand schoten de wedstrijd met een 25-23 eindstand naar zich toe trekken. De teleurstelling in het KSV kamp was groot, er had vandaag meer in gezeten. Positief punt is dat er met deze passie, beleving en vooral de bereidheid om samen te werken er zeker punten gepakt gaan worden en met nog 7 finales in het vooruitzicht kan dat doorslaggevend zijn.

 

Dames 1 verslaat VOC dames 3

KSV – VOC (3) 20-16
Na vijf nederlagen kon KSV de punten wel weer goed gebruiken, vooral voor het vertrouwen. In eigen huis werden de punten tegen VOC 3 ook behaald. Halverwege had de ploeg van coach Sandra Groenveld een 10-7 voorsprong in handen, na rust wist het de punten binnen te slepen middels een 20-16 eindstand.

Derby!!!!!


Morgen zondag 25 november de derby Tornado dames 1 tegen KSV dames 1 in de Waardergolf.
De aanvang is 13.35 uur. Komt u onze dames ook aanmoedigen?