Kampioen!

Toen iemand mij begin van dit jaar vroeg hoelang ik eigenlijk al handbalde, kwam ik er tot mijn schrik en blijdschap achter dat dat dit jaar precies 30 jaar is.
En dan met sommige meiden dus ook al 30 jaar lang in nagenoeg hetzelfde team. We zijn een trouw, bijzonder, gezellig, serieus en over-fanatiek stelletje bij elkaar…
Wij hadden elkaar zo’n 15 jaar geleden gezworen niet zo te willen worden als de Zeeburg-oma’s waar we het nog wel eens tegen moesten afleggen toentertijd, maar moet je nu eens kijken! Mijn vader had dat toen al wel voorspeld met zijn alom bekende zin “let nou maar op mijn woorden…” en omdat hij het nu helaas niet meer de moeite waard vind om in de pen te klimmen, pak ik hem vandaag toch weer op!

Dat het een bijzonder handbaljaar zou worden begon al bij het zien van de tegenstanders. Veel oude, trouwe bekenden die net als ons hun toch wel halve leven in dames 1 hebben gespeeld en het spelletje nog steeds (te) fanatiek willen spelen. Niet meer in het weekend, dan hebben we de verplichtingen van de nieuwe generatie, maar lekker door de weeks.
Niks mooiers dan thuis op woensdag om 19.00 uur te moeten handballen en dus om 18.40 de Waardergolf binnen te stormen. Ook niks fijners om pas om 20.30 te vertrekken zodat je om 21.30 kunt starten in Venhuizen. Dat ik dan na afloop tot ten minste 01.30 naar het plafond staar neem ik met alle liefde op de koop toe.

Van de bunker in Bergen en de geweldenaren uit Westwoud tot de krochten van de Kersenboogerd, alles hebben we weten te winnen en dat maakt ons nu al tot de nummer 1.
Die laatste kregen we overigens niet cadeau. We hebben al veel meegemaakt, maar deze was er toch weer eentje voor in de boeken. We stonden in die eerste chaotische en agressieve helft zelfs een volle punt achter. Waar we er normaal volle gas vooruit op en over gaan, gebeurde er nu iets anders… we werden zowaar rustig. Dat was de enige manier om deze tegenstander zonder kleerscheuren te overleven. We wisten niet hoe snel we na afloop weg moesten wezen daar, dus bij thuiskomst hebben we allemaal voor zich een klein kampioensdansje moetendoen…

Stiekem wist ik vorige maand trouwens al dat we een feestje konden gaan vieren, toen ik met een wijntje te veel bij de Dirty Daddies stond en “We are the Champions…” voorbij kwam. Met mijn ogen dicht waande ik me toen al in de KSV-kantine waar we zo vaak ons overwinningsfeest hebben mogen vieren. Vol overtuiging stuurde ik een filmpje in onze app, ten teken dat ik me al aan het voorbereiden was.
Die app, ik weet niet of ik dat bekend mag maken, heet overigens vol trots en zonder schaamte “KSV dames 1”. Ik bedoel maar…
De platte kar mag dus besteld, daar zullen we met z’n tienen vol trots mee door Heerhugowaard paraderen. Greet op de trekker, als dank voor de vele wedstrijden fluiten. Jorien, Laura en Esther voorop. Die vangen namelijk altijd de klappen overal op. Schrammen, bloed, een pluk haar, een bh-band… ze hebben weer aardig wat weerstand opgebouwd dit jaar.

Daarna komen Rosanne, Renate en Mariska: lekker trouw, stabiel, rotsen in de branding en ons team (en dus de kar) in evenwicht houdend. Aan de andere kant Jessica en ik. Kunnen we lekker schreeuwen, brullen, high-fiven, mopperen en kibbelen!
Paulien en Wendy zullen er waarschijnlijk voor kiezen om er achteraan te joggen, houden ze van met hun goede conditie en hebben nog niet genoeg breaks gelopen dit jaar.
Natuurlijk ook bedankt degene die zo nu en dan hebben ingevallen, een extra wisseltje op z’n tijd is op onze leeftijd toch wel heel fijn…

We mogen nog 3 wedstrijden binnen en er komt nog een mooi buitenseizoen aan, dus als u wilt genieten van dit trouwe stelletje, dan bent u natuurlijk van harte welkom!
Lukt dat nou niet, inmiddels handbalt de jongste generatie (slechts 4 en 5 jaar oud) ook en deze zijn zelfs al te bewonderen! Ze worden met ijzeren discipline opgeleid. We willen tenslotte niks aan het toeval overlaten!

Topverkopers Grote Clubactie 2019 in het zonnetje gezet

Wat later dan gepland, hier het verslag van bedankavond van onze topverkopers van de grote clubloten.

Op zaterdag 8 februari was het zover: 34 topverkopers van de Grote Clubactie werden tijdens de wedstrijd van KSV tegen Vido in het zonnetje gezet. Na limonade en lekkere. zelfgemaakte cupcakes (met dank aan Lilian), gingen de meiden op de foto met ons Dames 1 team. Tijdens de spannende wedstrijd zaten ze allemaal in tenue op de eerste drie rijen van de tribune.

Onze topverkoper Femke (F5) mocht van dichtbij de warming up van ons Dames team meemaken en de eerste bal op doel gooien. Best heel spannend, maar ze gooide de bal er koelbloedig in! Daarna mocht Femke de wedstrijd vanaf de bank bij het team bekijken.

In de rust werd de totaalopbrengst van de actie bekend gemaakt door Olaf Blaauw: € 3,858,50, alweer een recordopbrengst! Ook was de verloting van drie mooie prijzen die onze sponsor Sport 2000 ter beschikking had gesteld en een extra prijs: een handbal met de handtekening van onze Heerhugowaardse wereldkampioenen Bo van de Wetering en Delaila Amega!

De prijswinnaars: T-shirt: Anne Sofie (F1) won een shirt, de bal werd gewonnen door Mexxine (D4), Iris (D1) kreeg de bidon en de bal met handtekeningen ging mee naar huis met Britt (D4). Alle topverkopers werden verwend met een lekkere douchegel en een waardebon te besteden bij Top 1 Toys. Ook werden er nog wat kadopakketjes van Top1Toys verloot onder de jeugdige bezoekers

Helaas was het resultaat van de wedstrijd niet in het voordeel van KSV, maar de avond was voor onze topverkopers geslaagd. Wij wensen de meiden veel plezier met hun prijs en kijken terug op een goede actie en mooie avond. We hopen dat we volgend jaar weer op jullie kunnen rekenen!

Jeannette Elbers en Ingrid Balm

Ballen richting de Eiffeltoren

Wij zijn inmiddels al een week verder en het is mij eindelijk gelukt om iets op papier te zetten. Heeft even geduurd omdat na die draak van een wedstrijd ik echt niet wist wat ik erover moest schrijven.
Maar daar is hij dan ……eindelijk!

Na de totale ‘offday’ tegen Zeeburg was het spelbeeld van zaterdag 8 februari niet heel anders. De spreekwoordelijke flow waar KSV in verkeerde is op dit moment ver te zoeken. En dan moet je natuurlijk wedstrijden spelen tegen tegenstanders die je moet kunnen pakken. Domper want helaas was ook zaterdag Vido een stapje te ver.

Het was de dag van de gemiste kansen. Als er 30 kansen om zeep zijn geholpen dan overdrijf ik echt niet. Laat staan dat kleine beetje geluk wat je vaak nodig hebt, ook die was niet aanwezig.

KSV begon de wedstrijd met een halfgare selectie. Judith kon niet op volle 100% presteren vanwege een rugblessure en Larissa speelde helemaal niet mee wegens ribklachten. Nou die twee, die miste je echt. Dat gevuur vreet dat hadden wij vandaag echt nodig.

Onder luid gejuich van de geweldige clubloten verkopers en de ‘Topper der verkopers’ Femke Balder (F5) als pupil van de week ging KSV de wedstrijd aan. Femke mocht de bal op het doel van Vido afvuren en wist mooi te scoren. Ze had aardig wat zenuwen voor deze unieke gebeurtenis en hierdoor bleef ze maar kletsen op de bank… Ik vond het super gezellig. Die gesprekken met kinderen, ze zijn zo goudeerlijk. Ik heb slap gelegen van het lachen.

KSV begon voortvarend aan de wedstrijd. Via penalty’s van Roos kon KSV tot de 4-4 Vido nog redelijk bijbenen. Daarna was het nummer 24 die de pingels aan de kant van Vido wist te verzilveren.
Daarna werd het hard tegen hard in het veld. De sfeer bracht dat niet ten goede, het werd wat grimmiger. En het was maar goed dat Brittney redelijk stoom kon afblazen anders had zij haar persoontje met 1 vinger onder het afvalt geschoffeld. Ik had haar daarin nog gelijk gegeven ook.

Het geblèr aan de kant deed ieders trommelvliezen rinkelen. Ook dat was niet bevorderlijk voor de sfeer en de leidsvrouwen gingen hier ook niet echt lekker op. Ik snap wel dat Femke de tweede helft lekker bij haar moeder en vriendinnen op de tribune is gaan zitten… ook haar trommelvliezen werden dankzij onze bank flink getest.

KSV ging rusten met een 7-10 achterstand. De meiden deden echt flink hun best maar op alle fronten schoot het tekort. Het kwam er dan ook na rust totaal niet uit. En ja, dat is toch een partij frustrerend. Systemen liepen niet goed. Sommige ballen werden richting de Eiffeltoren gesmeten, zo hoog gingen ze over of naast. KSV had het niet vandaag. Judith en Brittney kwamen in de tweede helft nog even op stoom hierdoor werd 12-16. Via Anniek begon KSV wat meer te draaien. Zij scoorde maar liefst 3x achter elkaar KSV kwam stukjes dichterbij 17-20. Helaas was er te weinig tijd om een slotoffensief eruit te persen. Via Jacqueline werd het 18-22. Een zure nederlaag. Daar gaan belangrijke punten.

Tijd voor even twee weken rust. Hopelijk dat alles blessures en pijntjes hierdoor verdwijnen en wij 1 maart met een volle fitte selectie de punten uit Aalsmeer mee kunnen nemen naar Heerhugowaard. Want het wordt wel weer een keer tijd om te winnen!

Kansloze missie

Tjaaaaa, dat is het eerste wat er in mij opkomt als ik aan afgelopen zaterdag denk.

Tja, wat schrijf je dan voor iets smeuiig over deze wedstrijd.

Wij waren toch vrijwel kansloos, Zeeburg was een brug te ver. Ze waren vele maatjes beter.

Tja, daar doe je niet zo heel veel aan. KSV was nergens te zoeken die dag. Geen klein beetje geluk, geen ballen die werden gekilled. Ik doop deze dag om als een totale off day.

En Tja, daar doe je niet zo heel veel aan. Snel vergeten en weer door! De enige remedy na afgelopen zaterdag.

Zeeburg, naar mijn mening de beste ploeg uit hoofdklasse E liet ons even een poepie ruiken zeg. Wij werden dan ook met de grond gelijk gemaakt. Gelukkig spreekwoordelijk want op deze vloer had je niet lekker gelegen hoor. Hadden wij menig speelster naar het brandwonden centrum kunnen sturen. Zo niet chil een houte vloer en geen kniebeschermers :(.

Maar dat ter zijde, dat was niet de reden van onze totale offday.

Tja als wij hadden geweten waaraan dit wel lag hadden wij dit natuurlijk ter plekke opgelost of anders uitgevoerd. Maar ik denk dat Zeeburg vandaag gewoon een klasse beter was. Dus zoveel verandering kon er ook niet worden aangebracht.

Eigenlijk vanaf het begin signaal voerde zij de boventoon. En stonden dan ook binnen no time 5-0 voor. Als ik zeg binnen no time betekende dit ook echt binnen no time. Twee keer knipperen met je ogen of de bal lag al verstopt in het net achter Mascha. Zo snel beukte ze door de verdediging heen en KSV had hier in de beginfase echt geen antwoord op. Het liet zich overrompelen. Zeeburg liep zelfs uit naar een 8-2 voorsprong. Daarna deden Juud, Bibi en Brittney was terug en kon KSV gaan rusten met een schaamende 13-6 achterstand.

Na rust zag het wedstrijd beeld er niet gek veel anders uit. Het was nog steeds Zeeburg die heer en meester was in het veld. KSV werd regelmatig door breaks overlopen en de twee minuten werden ook als zoete broodjes over de toonbank gesmeten. Het was het niet vandaag. Totale off day. Snel vergeten en weer door. KSV verloor de wedstrijd met 27-16….

Tja, niet echt leuk om mee thuis te komen. Morgen maar weer uit een ander vaatje tappen. Hopelijk houden wij de punten in huis.

En doooooooor!

Verloren van de eeuwige student

Na de overwinning van vorige week tegen VVW mochten wij zaterdag aantreden tegen het altijd lastige US.

In de eerste plaats lastig omdat wij dezelfde aantal punten delen op papier. En in de tweede plaats een lastige omdat je nooit weet welke student met een bulk aan studieschuld de contributie voor een jaartje handbal nog uit de portomonee kan tikken. Je weet maar nooit welke student ze nu weer hebben opgetrommeld. Altijd weer een verassing.

Bij binnenkomst in de Waardergolf zag ik gelukkig wel wat bekende gezichten.

Bij ons was het wel lekker duidelijk wie er vandaag op het wedstrijdformulier stonden. KSV ging de strijd enigsinds gehavend tegemoed. Rosina op skivakantie en Jonna beleeft op dit moment haar Zuid-Amerikaanse droom.

Maar gelukkig was zo’n beetje de helft van de getalenteerde A-jeugd opgetrommeld om de honeurs waar te nemen en US een poepie te laten ruiken. Precies dat, deden ze met verve!

Onder toeziend oog van de goedgemutste intrem-speaker en het gejuich en geblaas (van het vipteam) klonk het begin signaal.

Het was KSV die het scherpste aan de wedstrijd begon. Via 3 pegels van Bibi en een mooi doelpunt van Jackie stond KSV met 4-2 voor. Daarna was het de linkeropbouw van US die het op haar heupen kreeg en te makkelijk tot scoren kwam. US dichte het gat en stond zelfs op voorsprong. Van 4-2 ging het binnen no time naar 8-10. Maar KSV liet zich niet zo snel van de wijs brengen. Via snelle breaks van Judith en Brittney werd het 10-10 . Daarna waren de studenten weer aan zet. KSV ging rusten met een kleine achterstand.

Koppies in de rust allemaal dezelfde kant op. De drive moest erin blijven. KSV kwam echter niet zo sterk terug uit de kleedkamer. Het moest een aantal keer aan de spreekwoordelijke noodrem trekken wat werd beloond met 2 minuten tijdstraffen. US kon hiervan profiteren en doorgaan met scoren. Van 10-13 liep het uit naar 12-18. Dat hadden wij niet afgesproken. Genoeg kansen hadden wij wel gehad alleen werden deze slecht of nauwelijks verzilverd. Via Judith en Jacqueline die op dat moment omgedoopt werden als penalty killers werd het 16-19 en kroop KSV weer iets dichterbij. Maarja, daar was de opbouwster weer….. 20-23 met een laaste slotoffensief kon KSV de boel niet meer bolwerken. Helaas verloren met 21-24.. zuur verloren punten dat wel!

Op naar zaterdag. Dan wacht ons een zware pot tegen de nu ‘nummero uno’ van de competitie genaamd Zeeburg, altijd lastig….

C2 gaat op kop

Na een makkelijke wedstrijd tegen Geel Zwart hebben we door met 14 punten verschil te winnen de koppositie van VZV overgenomen.
Wat is het spannend in deze competitie. Naarmate het einde komt staan 4 teams ontzettend dicht bij elkaar.
We moeten nog 4 wedstrijden tegen o.a. nog tegen DSO en Con Zelo.

Hou ons in de gaten!