Het handbalseizoen is alweer een paar weken onderweg dus de hoogste tijd om jullie een update te geven van de stand van zaken met betrekking tot de enthousiastelingen van de D1.
Na natuurlijk een heel raar einde vorig jaar, en een begin van het seizoen waarbij de meeste meiden ook gelijk aan het leven op de middelbare school moesten wennen wat is het dan fijn dat er tenminste nog iets “normaals” is gebleven:
Het enthousiasme, het fanatisme en de gezelligheid van het handbal.

En hoe -niet de minste- tegenstanders de eerste 2 weken het enthousiasme tevergeefs probeerde te temmen, (wel verlies dus van de meiden tegen zowel SEW als DSS, maar de koppies zijn niet gaan hangen) was het zaterdag de beurt aan die andere topclub in de regio: VZV uit. Zonnetje scheen heerlijk, lekker temperatuurtje, wedstrijd op zaterdagmiddag dus heerlijk uit kunnen slapen. Alles in petto voor een heerlijk middagje langs het veld. Alleen…..in ’t Veld hebben ze geen veld. Wedstrijd in de zaal dus! Zonnebril en zonnebrand voor de ouders konden in de auto blijven liggen.

De meiden schakelden moeiteloos om en de warming-up zag er al veelbelovend uit. VZV, moeilijke tegenstander, maar die gaan we het nog moeilijker maken was het motto, oftewel “Winnen, winnen, winnen!” (Daar waar de ouders graag trouwens “Wijnen wijnen wijnen” wilden horen ;-). De wedstrijd kende een verloop van lange aanvallen van VZV, en korte snelle aanvallen van KSV. Het scoreverloop bleef ondanks het verschil in manier van aanvallen redelijk gelijk opgaan. Alleen de laatste 5 minuten van de eerste helft begon VZV het verschil te maken en kwamen ze 2 punten voor. Het verschil in de 2e helft liep zelfs uit naar 3 punten. Maar ondanks de achterstand voelde de meiden, en wij op de tribune natuurlijk ook dat er meer in zat. Al is het maar omdat er degelijk wel kansen waren (die er dan net niet ingingen).

Inmiddels was de wedstrijd zo’n 35 minuten oud en de gemiddelde hartslag op de bank ook gestegen met dat aantal toen het ineens wel lukte. Aanval doelpunt, tegenaanval geblokt!
2 punten verschil……..weer zelfde beeld….1 punt verschil en uiteindelijk de gelijkmaker….en dan nog 2 minuten op de klok.
Het doorzettingsvermogen en de stevigheid in het verdedigen maakte het verschil en daar was hij dan…..de winnende!!
Met nog 1 minuut op de klok steeg de hartslag nog even verder, maar het werd goed uitgespeeld. Heerlijk welkom de eerste overwinning….
Lachen op het gezicht van oor tot oor en een trotse blik van de coach. Ja….dit smaakt weer naar meer…

Bedankt voor de leuke sportmiddag meiden!