Selecteer een pagina

Op zaterdagochtend om 6.30 uur is Nico na een lange strijd vredig ingeslapen.
Een git zwarte dag voor de club want Nico was een persoon die meer dan 50 jaar lid is geweest.
Nico heeft samen met zijn gezin tot het laatste moment gevochten voor zijn leven maar helaas kon hij deze strijd niet winnen.
Hij was ook een persoon die jaren lang het verschil heeft gemaakt en een voorbeeld is van een echte vrijwilliger. Maar ook een persoon waarop je kon bouwen, op kon rekenen en waar afspraak is afspraak hoog in het vaandel stond.
Nico werd in 1967 lid van KSV handbal als begeleider van jeugdteams.
Zijn handbalcarrière bij KSV begon in 1971 als speler van het heren handbalteam, hij was midden opbouwer, aanvoerder en zette iedereen op zijn plaats. Het herenteam is zeker 15 jaar zeer succesvol geweest met als hoogtepunt de promotie naar de tweede divisie.

Ook werd al snel duidelijk dat Nico er veel plezier in had om zijn kennis en ervaring als coach maar vooral als trainer over te brengen op spelers of speelsters.
Zo heeft hij veel leden zien opgroeien en een grote bijdrage geleverd aan de individuele ontwikkeling en vooral belangrijk aan het succes van veel teams.

Hij is ook 11 jaar de “logistieke” motor geweest van het een groot handbaltoernooi welke op Hemelvaartsdag vanaf 1977 werd georganiseerd op het sportpark. Op 11 handbalvelden werd er door teams van, jong tot oud, gestreden om de felbegeerde prijzen.
In 1980 werd door bar Marlène een 12 uurs hometrainer wedstrijd georganiseerd en van dit team maakte Nico ook deel uit. Een team van 4 renners die dus in totaal 12 uur, ieder 6 keer, een half uur op de hometrainer moesten fietsen op maximaal vermogen.
Later heeft de wijkvereniging een dergelijke wedstrijd ook nog een keer georganiseerd en daar waren we met Nico natuurlijk ook van de partij!

De wijkvereniging heeft ook verschillende keren een zeskamp op de ijsbaan georganiseerd, bij dit team ontbrak Nico ook niet.
In 1988 is Nico lid geworden van het handbalbestuur en trad daarbij in de voetsporen van zijn vader en samen met zijn zus Mariska, die al secretaresse was, vertegenwoordigden ze de familie Zonneveld weer.

Daarnaast was hij nog steeds trainer dus vanaf de werkvloer bracht hij ook de nodige input in vooral als het om de jeugdopleiding ging.
Tijdens de jaarvergadering in 2000 heeft Nico na 12 jaar als bestuurslid afscheid genomen en het stokje overgedragen aan anderen. Nico was gelukkig niet verloren voor de club want tot het laatste moment is hij op verschillende manieren een bijdrage blijven leveren.
Nico was de bedenker, beheerder en grote stuwende kracht achter de website van KSV Handbal. Jarenlang maar dan ook jarenlang deed hij dit 7 dagen in de week, bijna 24 uur per dag geheel belangeloos.
Zo maakte hij in 2001 onderdeel uit van de organisatie van het 40 jarig bestaan van de club.
Naast veel hand en spandiensten was hij samen met zijn vrouw Yvonne mede verantwoordelijk voor de uitgifte van het jubileumboekje met de titel “Van KSV naar Accom/KSV”.
In 2002 werden de plannen om de KSV Accommodatie uit te breiden concreet en werd onder leiding van het Accommodatiebestuur daar invulling aan gegeven.
Dat was ook het moment om ICT, Inbraakbeveiliging en Internet professioneel op te zetten. Nico was hierin de man die het op ons verzoek heeft opgepakt en met grote precisie werd dit alles ingeregeld.

KSV was ook een van de eerste verenigingen die de beschikking had over een beamer en een groot scherm in de sportkantine. Opeens konden we PowerPointpresentaties geven en op zondag werd er massaal naar de wedstrijden in de Eredivisie gekeken.
In de maand december kon de activiteitencommissie ook ieder jaar weer een beroep doen op Nico want dan kroop hij in de huid van de Goedheiligman.
Toen 5 jaar geleden het Mix toernooi met de KSV Voetbal weer nieuw leven werd inblazen konden we weer op Nico een beroep doen. Het volleybalveld moest worden uitgezet op het gras en zijn ondertussen beroemde timmermansoog was daarbij zeer welkom. Daarnaast ging hij ieder jaar weer bij zijn relaties langs om leuke prijzen te ritselen voor de verloting zodat de opbrengst maximaal was. Als er een familieteam werd samengesteld voor het mixtoernooi was hij zeker van de partij en als dit niet lukte, pakte hij de wedstrijdfluit op als scheidsrechter.
Dit alles is de omgeving niet ontgaan en voor zijn tomeloze inzet heeft hij verschillende onderscheidingen ontvangen. In 2001 werd hij vrijwilliger van het jaar bij het Wouters Sportfonds
In 2007 ontving hij tijdens de jaarvergadering de zilveren Kruising voor 40 jaar lidmaatschap en voor alles wat hij voor de sport heeft gedaan.
In 2010 werd hij Ere lid van handbalvereniging KSV en tenslotte werd hij tijdens de jaarvergadering in 2017/2018 in het zonnetje gezet vanwege zijn 50 jarige lidmaatschap van KSV Handbal.
Ik heb geprobeerd om een inkijkje te geven in het KSV leven van Nico en ik zeg KSV omdat hij zowel voor de handbal als voetbal veel heeft betekend.

Persoonlijk heb ik 45 jaar met hem gedeeld bij KSV en veel hebben samen meegemaakt of opgezet. Als speler, als trainer en coach, daarna als lid van het Accommodatie bestuur en de laatste jaren als voorzitter van KSV Handbal.
Ik heb vaak een beroep op hem gedaan als er bv. snel iets op de website moest worden gezet. Ook als ik snel weer een opgelapte laptop nodig had of om hulp als ik de beamer niet aan de praat kreeg.
Nooit heeft hij me laten staan en laten zitten, hij was er altijd voor me!
Nico, een handbaldier in hart en nieren, leek altijd zo onverwoestbaar.
Getraind, gespierd, geen grammetje vet en altijd broodnuchter.
Hoe goed die meiden ook speelden, altijd weer dat rustige commentaar hoe het nog weer beter had gekund.
Hij kon je daarbij onder die zwarte kop met haar bijna spottend aankijken.
Tijdens trainingen kon hij soms hard zijn, maar was er nooit op uit om iemand onderuit te schoffelen, wel om iemand beter te maken.
De meiden die hem kenden, wisten dat ook wel.
Want onder die harde buitenkant zat een zachtaardige man.
We wisten allemaal wel beter…

René Groot
Voorzitter KSV Handbal