Vandaag mochten wij aantreden tegen Zeeburg om 20.05 uur. Met mevrouwtje bijgeloof als deze snapte ik die 5 minuten later beginnen niet hoor. Ik was een klein beetje van de rel… daar ging het bijgeloof.

Aangekomen in onze mooie thuishal was het al lekker warm. Het zwembad was net gesloten en de temperaturen waren hoog opgelopen. Voor onze wedstrijd wist de A jeugd hun winst binnen te slepen. En wij konden dan natuurlijk niet achterblijven…

Helaas nog steeds niet op volle sterkte. Milou (enkel), Bibi (enkel), Jackie(gebroken hand) maar wel met de meiden van de A jeugd in de gelederen.

Voordat de wedstrijd begon mocht ik nog het VIP team van deze week verwelkomen met klappertjes en VuVuzela’s die ik na zaterdagmorgen (WK finale rugby tussen Engeland en Zuid Afrika) al in vele toonhoogtes en riedeltjes had gehoord. De meiden van de E3 wisten op deze dingen ook leuke liederen te blazen. Ik moest er af en toe heel hard om lachen, want er kunnen klanken uit die dingen komen waar je van in een deuk gaat liggen, zo vals, maar zo leuk! Hierdoor zat de sfeer er al wel lekker in. Ik was die 5 minuten later beginnen al snel vergeten 😉 Hoppa aan de bak!

Ik had de goed fluitende leidsman zonder zijn verloren ‘maat’ nog niet gezien of het fluitsignaal klonk al.

Het waren Juud, Larissa en Brittney die lekker aan de wedstrijd begonnen. Met pegels van hoekschoten en een schot vanaf de cirkel stond KSV binnen 4 min 4-2 voor.

Daarna was het de nummer 10 van Zeeburg die KSV een poepje liet ruiken. Via verwoestende schoten op het doel wist zij menig keer Mascha het nakijken te geven. Zo feilloos schoot zij haar ballen binnen. Elke handbalfanaat kon hiervan genieten… maar sssst, het blijft wel de tegenpartij!

KSV moest op de top van haar kunnen spelen om de punten in Heerhugowaard te houden. Via nummertje 10 en 7 werd het 6-8 in Zeeburgs voordeel. Via Jacqueline en nogmaal Judith werd het 8-10. Tempo lag erg hoog. Aan beide kanten werden kansen gemist, veel doelpogingen. Maar weinig doelpunten. Dat ging over en weer.

Via een afstandschot van Rosina ging KSV met 11-13 rusten. Potje van hoog kwaliteit hoor. Ik genoot van alles binnen de lijnen. Hopelijk was de tweede helft net zo smakelijk als de eerste.

Larissa, Juud en Roos hadden in de rust flinke peper in de spreekwoordelijke reet gedouwd. Via hen werd het binnen no time 14-15. Britt en ik konden de administratie nauwelijks behouden… zo snel ging het er aan toe op dat moment. Ping, pong was er niets bij.

De leidsman zonder ‘denkbeeldige vriend’ zal van deze wedstrijd zeker 5 kilo zijn afgevallen, al die meters die hij in een drafje heeft moeten afleggen. Chapo!

Via Brittney en Esmee Vlackx vanaf de cirkel werd het 19-19. Daarna leek KSV moe gestreden.De keepster van Zeeburg pakte als ‘denkbeeldig trekpoppetje’ vele ballen met haar armen. Ik riep het nog een aantal keer, armpjes, beentjes gaan tegelijk de lucht in…. Ze was helaas de hele wedstrijd maar vooral de laatste minuten moeilijk te passeren.

KSV bleef nog wel bij tot 21-21 maar maakte daarna teveel persoonlijke fouten, kansen werden gemist, en die werd genadeloos afgestraft door Zeeburg. KSV moest in Zeeburg haar meerdere erkennen. Zij waren tot aan het eindsignaal het scharp as a knife!

KSV verloor de pot met 22-24.

Wij willen graag alle speelsters van het VIP team E3 bedanken voor de support. Aan jullie heeft het niet gelegen. Helaas heeft de Dames 1 de winst niet binnen kunnen slepen.

Next week, focus aan en door naar Vido!

Gr Nikki